Fabryki Kombinatu

O tym, że lubię mroczny klimat jaki szykował nam Half-Life 2 beta już pisałem nie raz. Air Exchange, Vertigo czy wczesny Wasteland miały budować ten nieprzyjazny, post apokaliptyczny klimat. Kolejną lokacją, której najbliżej chyba do Air Exchange są Fabryki Kombinatu. Industrialna lokacja  która miała być takim przedsionkiem piekła, mrocznym, wypełnionym gęstym i dusznym powietrzem. Pełna pozbawionych uczuć maszyn, gdzie mieli pracować w nieludzkich warunkach zniewoleni przeciwnicy Kombinatu – ludzie, Vortigaunty, Stalkerzy. Fabryki Kombinatu miały być częścią City 17, jej przemysłową dzielnicą. Gracz miał je zwiedzać jeszcze na początku gry. Miały być zapewne taką pokazówką, do czego zdolny jest Kombinat, miały wzbudzić współczucie graczy wobec ludności zamieszkującej miasto i całą Ziemię. W końcu Kombinat to bezwzględny wróg, który narzucił totalitarną władzę.

Jednym z ciekawszych rzeczy związanych z tą usuniętą lokacją, są dzieci. Małe dzieci miały być pracownikami wielu fabryk na terenie City 17. To miało przeważyć szalę, sprawić żebyśmy już całkiem znienawidzili najeźdźców. Z pomysłu się wycofano i pracujące dzieci zastąpiono pomysłem ich całkowitego braku. Wymyślono Suppresion Field, czyli pole tłumiące i wszyscy byli szczęśliwi

Air Exchange

Pociąg poruszał się w oszałamiającym tempie. Niczym strzała wypuszczona z łuku, przecinał bezkresną przestrzeń wyschniętego, morskiego dna. Zaczynało zmierzchać. Horyzont pociemniał, ale było to coś więcej niż tylko zachód Słońca. Gordon wiedział, że zbliża się do celu. Tam dokąd zmierzał nie docierało już światło, niebo było spowite gęstymi chmurami z popiołów i zanieczyszczeń. Air Exchange pracował na pełnych obrotach. Zamieniał bezcenną ziemską atmosferę w nienadającą się do życia mieszaninę trujących gazów. Gordon wiedział, że trzeba to przerwać i że tylko on może tego dokonać.

Wiele się zmieniło od czasów Black Mesy, wtedy był tylko jednym z wielu, zwykłym naukowcem, któremu udało się przetrwać. Teraz stał się sławny. Był symbolem rebelii, symbolem walki z najeźdźcą, nie mógł się teraz cofnąć, zbyt dużo ludzi na niego liczyło.

Jeśli uda mu się wyłączyć główny emiter zanieczyszczeń, w City 17 rozpocznie się powstanie. To ostatnia szansa.

Na horyzoncie majaczył już zarys wielkiego kompleksu, był jeszcze malutki, można było go zamknąć w dłoni. Z każdym kilometrem powiększał się, a niebo robiło się coraz ciemniejsze, coraz trudniej było też oddychać. Gordon poczuł, że zbliża się nieuchronne, wstępował teraz niczym w ostatni krąg piekieł, w samo serce mroku. Nie będzie tu sam. Myśl, że ma się tu spotkać z Alyx dodawała mu odwagi.

Pociąg zaczął zwalniać, budynki był już dosłownie na wyciągnięcie ręki.

- Nadchodzę – pomyślał Gordon.

Wtem pociągiem wstrząsnęło potężne uderzenie. Gordon  poczuł, że spada…

Pokaż mi swoją beta twarz

Dzisiaj będą obrazki, bo wszyscy lubimy obrazki.

Krótka wycieczka w czasie, podczas której przypomnimy sobie jak ewoluowały postacie w pierwszym Half-Life. Chodzi mi o te bardziej ludzkie kreatury, w białych kitlach i w kamizelkach z napisem Security. Wtedy gdy były jeszcze stadem klonów bez większej osobowości. Jednak mimo wszystko darzyło się je sympatią. Może dlatego, że czasem się przydawali, a może przez ich śmieszne rozmowy. Pamiętam, że zawsze lubiłem słuchać ich przypadkowych konwersacji. I zawsze starałem się utrzymać przy życiu jak największa ich ilość. Pamiętam, że próbowałem też uzbierać jak największą drużynę, z jak największego obszaru gry.

Na początku wszystko było brzydkie, kanciaste, pozbawione detali. To co najbardziej przerażało to wykręcone w nienaturalnym grymasie twarze i przenikające spojrzenie oczu pełnych obłędu.

Później już było coraz lepiej, aczkolwiek przypominało trochę postacie z komiksów dla dzieci

Mimo wielu metamorfoz, nie grzeszyli urodą:

Manhack Arcade

Manhack Arcade to wycięty z ostatecznej wersji Half-Life 2 fragment gry. Właściwie to za wiele o nim wiadomo. Miał to być poziom znajdujący się pomiędzy stacją kolejową na początku gry, a laboratorium Kleinera. Oczom gracza miał ukazać się kompleks rozrywkowy, w którym mieszkańcy City 17 oddawali się wirtualnej grze. Polegała ona na kierowaniu latającymi urządzeniami – Manhackami i atakowaniu ludzi którzy sieją niepokój na ulicach. Tak naprawdę, nieświadomi ludzie, sterowali zdalnie prawdziwymi Manhackami i zabijali prawdziwych ludzi. Przypomina to scenariusz w pewnym filmie, którego tytułu akurat nie pamiętam

Jak piszą sami autorzy w ‘Raising the Bar’, pomysł wydawał się fajny na papierze, ale nie sprawdził się w grze… mnie osobiście by nie przeszkadzało gdyby go jednak zrealizowali

Na szczęście, w przecieku z bety zachowała się po części mapa z tym etapem. Została lekko doszlifowana przez niejakiego Klowa i można sobie w nią zagrać. Wymaga zainstalowanych: Episode Two oraz moda Missing Information w wersji przynajmniej 1.5. Mapę wrzucamy do katalogu z mapami w modzie i z jego poziomu ją odpalamy.

Do pobrania stąd: manhack_arcade_fixed

Portal – początki

Zastanawialiście się nad tym jak wyglądał Portal we wczesnych etapach produkcji? Jeśli nie, to witajcie w klubie Ja także nie. Może dlatego, że to dosyć młoda gra i pojawiła się trochę jakby znikąd, przynajmniej ja wcale jej nie oczekiwałem. Przed premierą The Orange Box byłem ślepo zapatrzony tylko w Episode Two, reszta nie miała znaczenia

Ostatnio Grinder przypomniał mi jedną ciekawą stronę, na której były informacje o becie Half-Life 2. Zacząłem przeglądać resztę jej zasobów i przypadkiem trafiłem na artykuł: Portal [Concept / Beta / Prototype]. Jest w nim sporo ciekawostek dotyczących procesu powstawiania gry Portal. Niestety niektóre ciężko zweryfikować z powodu ich plotkarskiej natury .

Otóż wszytko zaczęło się od grupy studentów z ‘DigiPen Institute of Technology’. Stworzyli oni darmową grę: Narbacular Drop, której rozgrywka opierała się na używaniu dwóch połączonych ze sobą portali, niebieskiego i pomarańczowego. Jak widać kolory nie zmieniły się od tamtego czasu, jednak cała reszta uległa znacznej zmianie. Głównym bohaterem gry z 2005 roku, jest księżniczka zamknięta w lochach przez strasznego Demona.  Jak nie trudno zgadnąć, musi wydostać się z tej plątaniny pomieszczeń, a pomaga jej w tym umiejętność tworzenia owych portali. Valve zatrudniło ludzi odpowiedzialnych za Narbacular Drop i zaprzęgło ich do pracy nad nową grą, która miała zostać umieszczona w uniwersum Half-Life. Jedną ze znaczących różnic między oboma tytułami (oprócz świata gry) jest to, że w grze Zaworu, nie można tworzyć portalu strzelając przez portal.

Half-Life 2 beta

Podejście pierwsze.

Do tej pory nie miałem jeszcze okazji grać w wersję beta. Złożyło się na to wiele czynników z lenistwem na czele Jakoś tak zawsze napawało mnie niechęcią ściąganie plików większych niż 1 GB, poza tym nie miałem wcześniej wystarczająco dużo miejsca, żeby instalować coś nowego. Ostatnio sytuacja uległa zmianie i postanowiłem wreszcie zabrać się za ten stary i pełen błędów kawałek kodu.

Wersja beta, o której mówię to nic innego jak słynny “wyciek” z Valve. Kod który został wykradziony w 2003 roku. W Internecie “żyją” dwie wersje bety Half-Life 2 [1]. ‘Russian beta’ i ‘anon beta’, na razie udało mi się ściągnąć tą drugą. Niestety jest to podobno ta uboższa wersja, która nie zawiera ponoć wielu koncepcyjnych broni jak Immolator czy Combine Guard Gun (którymi można pobawić się bez problemów w modzie Missing Information).

Wersje te są dosyć późne, gra ma już ogólny zarys zbliżony do wersji finalnej. Nie zawierają już takich etapów jak: Borealis, Air Exchange czy Skyscraper.

Niestety jak to bywa w Internecie wszystko ma wiele wersji, niby to samo a jednak może się różnić. Przez najbliższy czas będę bawił się wersją ‘anon beta’ z pod tego adresu: Anon beta.