Pora wrócić do źródeł. Za mało było do tej pory o pierwszym i jedynym Half-Life. Na początek zacznę jednak trochę od końca bo nie od oryginalnego HL’a, a od jego portu na engine Source, czyli Half-Life: Source. Zanim napiszę o nim trochę więcej (to w poniedziałek, będzie porównanie obu wersji), to dzisiaj będzie o jednej ciekawostce.

Dodatkowa mapa, czyli devtest.

Wystarczy w konsoli wpisać niewinne map_devtest, by być świadkiem małego bonusu. Wiem, że to nic nowego, bo HL:Source jest dostępne na rynku już od dłuższego czasu. Ale jeśli tak jak ja, w ogóle nie ruszaliście tej gry, to taki mały dodatek, w tym strasznym okresie HL-owej posuchy, może na chwilę ogrzać wasze serce. Serce prawdziwego fana

Devtest, to lekko zmodyfikowana wersja początku Sektora C, mix pierwszych dwóch map. Zaczynamy w przedsionku, tym zaraz po opuszczeniu kolejki, jednak mamy do dyspozycji od razu wszystkie bronie. Początek jest taki sam, z tym, że Barney nie siedzi na krześle. Dalej jednak już jest inaczej. Po chwili jesteśmy świadkami ataku na Black Mesę zmutowanych zombie. Przejście do sektora B jest zablokowane jeszcze przed pokojem z G-manem. W miejscu “skrzyżowania”, przed wejściem do środkowego pomieszczenia z komputerami, odgrywana jest krótka scenka, z uciekającym naukowcem i wybuchem, uruchamia się syrena. Gdy schodzimy lekko w dół atakują nas headcraby, a dalej zombie. Kafejka i szatnie są niedostępne, natomiast zamiast Barneya otwierającego nam podwójne drzwi, mamy dwóch naukowców i wybuchający komputer. To ci sami przeniesieni z niższego poziomu (słynna scena z awarią komputera). Obok nich stoją 4 ruchome skrzynki. “Eli” może otworzyć nam drzwi, ale możemy też przedostać się przez nie sami, zbijając szybę. Dalej jest już winda na dół i kolejny Barney walczący przed nią z dwoma zombiakami. Na windzie kończy się cała zabawa, bo zjeżdżając nią w dół trafiamy na ścianę zamiast ciągu dalszego.

Jak sama nazwa wskazuje mapa jest testem, prezentującym różne możliwości HL’a. Prawdę mówiąc nie mam pojęcia, czy została ona wykonana na wewnętrzne potrzeby Valve, co wskazywała by nazwa, czy też na jakiś pokaz. Czy pochodzi jeszcze sprzed oryginalnego Half Life’a i była pokazywana na jakiś targach i dopiero teraz została zaprezentowana w grze. Czy powstała podczas przenoszenia gry na Source’a?

Podczas rozgrywki możemy poczytać różne komentarze i uwagi umieszczone na mapie. Opisują krótko co ma być widoczne podczas rozgrywki i jak powinno działać. Taka wewnętrzna wymiana uwag między developerami podczas tworzenia gry. Widzimy na jakie rzeczy zwracali uwagę twórcy: że lampa sufitowa ma mrugać, że syrena ma zacząć wyć w momencie wybuchu, że jeden naukowiec ma siedzieć, a drugi się nad nim pochylać, itd.

Jak widać, to tylko taka mała ciekawostka, nie ma tu nowej treści, jedynie stara, podana w trochę innej formie

Pamiętacie taki wpis z trochę przydługim tytułem, w którym zamieściłem kilka skanów z pism z recenzjami HL?

No. To teraz  pora na ciąg dalszy. Jeszcze z moich własnych zasobów, ale tym razem są to recenzje dodatków, między innymi: Opposing Force i Blue Shift. Wszystkie z Secret Service. No i technicznie nie są to skany, a zdjęcia, ale nie powinniście mieć problemów z odczytaniem treści.

Opposing Force

99 to był dobry rok, swoje premiery miały wtedy jeszcze UT i Q3

Recenzja świetnego dodatku i ocena tylko 6/10, no ale to przecież nie była pełna gra i pozycja raczej dla fanów. Dziwi trochę porównywanie OF do “nadchodzącej” pełnej gry jaką miał być DNF. Zwróćcie uwagę na newsy po lewej stronie

Blue Shift

Lata mijały, pojawił się nowy dodatek, ale oprócz trochę poprawionej grafiki, nie wnosił nic nowego:

Jakby MP5 nie miało granatnika na wyposażeniu…

Further Data

Chyba mało znany pod tą nazwą. Wyszedł jeszcze przed Opposing Force. To bardziej patch, niż dodatek, wysoka ocena chyba tylko za dodaną możliwość gry w multi. Prawdę mówiąc myślałem, że HL miał go już od początku, ale sam już nie wiem. Wtedy byłem typowo offline’ową istotą. Chyba, że autor coś miesza. Po pierwsze trochę myli czytelnika pokazując screeny tylko z rozgrywki single, a po drugie pisząc co-op mówi o trybie CTF. No cóż jak widać znaczenia wyrazów się trochę zmieniły . Teraz może śmieszyć fragment o tym, że HL jest grą pamięciożerną i wymaga szybkiego proca, ale pamiętam jak wyciskała siódme poty z mojego Voodoo2 Aha, a co do screenów, one naprawdę tak brzydko wyglądały w tej recenzji.

Konkirs HL

Taki mały bonus:

Czyli niepowtarzalna okazja wygrania cennych nagród. Trudne pytania i  jak zwykle screeny z bety…

To jeszcze nie koniec skanów ze starych gazet. Mam jeszcze w zanadrzu kilka ciekawostek. Niestety nigdzie nie mogę znaleźć recenzji HL i HL2 z CD-Action, nawet w Internecie. Może ktoś z was ma? Zróbcie skany i podzielcie się z innymi fanami sagi

Po raz kolejny budzimy się w nieznanym sobie miejscu, po raz kolejny sielankę przerywa oddział Combine, po raz kolejny dostajemy do ręki bogaty arsenał. Tym razem obejdzie się jednak bez zombie czy antlionów, w dodatku będzie dużo wody.

Drowned World to mod pana Rossa Walkera AKA Sirocco, który ma już na swoim koncie dzieło znane pod nazwą Pyramid. To co dostajemy teraz, to bezpośrednia kontynuacja. Powinny was więc ogarnąć teraz dreszcze…

Na początku wita nas obiecująca cut scenka. Nie jest źle, jednak potem przechodzimy do właściwej rozgrywki i zaczynają się schody. Budzimy się w czymś przypominającym skrzyżowanie sypialni z garażem, umiejscowionym gdzieś głęboko pod ziemią. Autor nie daje nam jednak czasu na kontemplacje tego miejsca, bo za chwilę w “nasz” cichy kąt wjeżdża rozpędzony transporter Kombinatu i zaczyna się jatka. Ale nie to jest naszym największym problemem. Okazuje się, że całe miejsce nabiera powoli wody. Trzeba się stąd jakoś wydostać.

Pomysł może i ciekawy, ale wykonanie delikatnie mówiąc beznadziejne. Woda powoduje wiele błędów graficznych, jak chociażby losowo pojawiające się czarne ściany, w dodatku szukając wyjścia (co wcale nie jest proste) musimy walczyć z żołnierzami oraz niewidzialnymi snajperami. Raz wchodząc do pustego pokoju zostałem zabity przez niebieski laser snajperki wychodzący ze ściany, pół metra przede mną. Coś tu jest nie tak. Na domiar złego gdy załadowałem ostatniego save’a stałem się świadkiem spadku wydajności do 10 fps. I to mimo iż ta sama lokacja wcześniej działała bez zarzutu. Pomógł dopiero restart gry, a że sytuacja powtórzyła się, postanowiłem ratować się przeskoczeniem od razu do następnej mapy. I tak “podobno” dopiero tutaj zaczynają się główne atrakcje moda. Z początku dalej pokonujemy kolejne tunele. Wszystko cięte jest jakby z tego samego kartonu. Krótko mówiąc nudny, “kwadratowy” design, słabe oświetlenie i masa propów dla urozmaicenia. Aż w końcu wychodzimy na powierzchnię.

Tutaj jest już trochę lepiej, bo oprócz kwadratowych budynków jest też ładne niebo. Żeby nie zniechęcić was doszczętnie powiem, że są też i ciekawe momenty, jak efektowne zawalenie się mostu (trochę przydługa cut scenka), czy kilka innych ciekawie zaskryptowanych niespodzianek. Możliwe, że o czymś zapomniałem, ale może to lepiej bo będziecie mieli większą frajdę podczas grania. Aha, po ukończeniu gry, czeka na was bonusowa mapka.

Podsumowując, Drowned World nie wnosi niczego nowego do swojego gatunku (czyt. modów), ale ma urozmaicony gameplay i kilka ciekawych pomysłów. Mnie jakoś “nie podszedł”, ale może wam się spodoba, sprawdźcie, bo nie jest zbyt długi. Aha, według opisu autora, na początku mamy do czynienia z bunkrem. Good to know.

DOWNLOAD – oraz strona domowa i komentarz autora (Mod wymaga HL2: Episode Two).

OCENA:

Całe 2 na sześć Gordonów, czyli satysfakcja niegwarantowana.

***

Ad1. To nie jest próba wygryzienia Grindera, nie zamierzam z nim konkurować.

Ad2. Nie przyzwyczajajcie się, bo nie planuję zamieszczać na blogu kolejnych recenzji.

Ad3. Recka jest tylko małą próbą załatania dziury powstałej w związku z przerwą na grinder74.com.

Ad4. No i chciałem wypróbować nowy system ocen

Był chłodny listopadowy wieczór. Wiatr pizgał po oczach tak, że musiałem nałożyć moją maskę, którą noszę na zajęcia kółka spawalniczego. Mróz był taki, że psy szczekały dupami, koty zresztą też. A pomyśleć, że wystarczyło zamknąć okno…

Dokładnie rok temu, 21 listopada w ogromnych bólach narodził się blog. Blog, który zmienił losy Świata, tego Świata…

Cut that crap!… -_-

Zaczęło się od głupkowatego wpisu o ogrodowym  krasnalu i Lostach. Powiem tak: No cóż nie byłem zbyt bystry. To co inni już dawno wiedzieli, ja dopiero wtedy odkryłem i zacząłem rozpowiadać światu tą radosną nowinę Pewnie skończyłbym tak po miesiącu czy dwóch. Na szczęście z wielkiego kotła śmierdzącej masy zwanej Internetem wyłowił mnie Grinder. Jak by nie patrzeć to on mnie wypromował. Potem poszło już z górki, pierwsi stali komentatorzy, pierwsze wymiany buttonów, wywiady, wizyty w zakładach pracy. W życiu nie myślałem, że przyciągnę kogoś na dłużej. Choćby tylko z nudów, ale tu zaglądacie Dla mnie to i tak wielki sukces. Tak. Bez was (bez Ciebie, Ciebie… i Ciebie też), czytelników i komentatorów, by się nie udało. Nie lubię się za bardzo rozczulać, ale…

DZIĘKUJĘ wszystkim odwiedzającym i czytającym!

Mam nadzieję, że jeszcze was pozanudzam, przynajmniej do wydania Epizodu Trzeciego :O

***

To może teraz trochę suchych liczb oraz innych statystyk (stan na dzisiaj rano), bo już nie ma o czym pisać:

Wszystkich wejść na bloga było do tej pory: 51 930
Zamieściłem 134 wpisów (łącznie z dzisiejszym)
Komentarzy jak do tej pory jest 857.

Jeśli chodzi o odwiedziny, to cały czas notuję tendencję wzrostową. Wczoraj na przykład padł rekord wejść na bloga, bo “aż” 505. Widać magia Epizodu Trzeciego nadal działa. Wcześniej największa ilością odsłon mógł się pochwalić wpis z 26 Sierpnia tego roku: Chatka Puchatka – 486 wejść. Natomiast najwięcej komentarzy (22) pojawiło się 7 września w Kronice kulturalnej. Najbardziej “żywotny” wpis to ten o Borealis, po pół roku dyskusja trwa tam nadal i być może to jeszcze nie koniec.

Odwiedziny ogółem, czyli skąd najczęściej wchodzicie:

1. grinder74.com – 2 817

2. dreamerpl.wordpress.com – 267

3. paluchstrona.wordpress.com – 253

4. crowbar.xon.pl/news.php – 146

5. grinder74.com/page/2 – 128

6. tf2.net.pl – 99

7. tuninggiervalve.x-12.pl – 92

Reszta to głównie podstrony z grinder74.com, jest jeszcze: planetphillip.com, ozi.webd.pl, war3st.wordpress.com czy c0m4r.info. Jak widać odnośniki od Grindera produkują większość ruchu na stronie. Zaskoczyła mnie trochę druga pozycja.

Najczęściej odwiedzane wpisy, czyli co najczęściej czytają wchodzący na bolga:

1. Concept arty i plakaty Left 4 Dead – 5 533

2. Nagrywanie filmików z gier Source – 1 216

3. Własne voice menu (Left 4 Dead) – 1 155

4. Left 4 Dead easter eggs – 1 017

5. Alyx Vance – 927

6. Left 4 Dead 2 – demo – 736

7. Borealis – 557

8. Wasteland (SP, HL2:EP2) – 454

Jak widać artykuły o Left 4 Dead były dobrym posunięciem, a umieszczenie grafik postaci w wysokiej rozdzielczości jeszcze lepszym. Musze to powtórzyć z L4D2 Artykuły poradnikowe też się dobrze trzymają.

Na co najczęściej klikaliście na blogu? (Czyli L4D króluje nadal)

1. Concept art Zoey – 403

2. Concept art Tank – 355

3. Concept art Bill – 342

4. Concept art Hunter – 338

5. Concept art Smoker – 334

Miałem wypisać najbardziej dziwne frazy wpisywane do wyszukiwarek, które nakierowały na mój blog, ale za późno się zabrałem za przeglądanie statów. Za to najczęściej byłem znajdowany po takich przeszukaniach:

left 4 dead smoker, left 4 dead hunter, left 4 dead, alyx vance, zwieracz, alyx, left 4 dead boomer, left 4 dead tank, left 4 dead zoey, left 4 dead 2 demo, zwieracz.wordpress.

Plany na przyszłość.

Może lepiej nic nie zdradzać, gdy nie wiadomo czy coś z tego wyjdzie, ale tak sobie myślę co by nie przejść w następny wymiar, dźwiękowy, jakieś wideo-recenzje, podcast? :O

Rok 2 czas zacząć…

:O

A na serio, pora na kronikę kryminalną. Wiem, że niedawno była, ale nie przygotowałem żadnego konkretnego wpisu

Wpadłem na pomysł żeby informacje dzielić pomiędzy gry (a potem przypomniałem sobie, że nie jestem serwisem informacyjnym) i tak, co przykuło ostatnio moją uwagę:

1. Left 4 Dead 2

Ostatnio mam wrażenie, że Valve więcej czasu poświęca, na robienie stron promocyjnych i viralu niż samych gier. Nie powiem, fajnie zajrzeć sobie na stronkę z krótką notką o ulubionej postaci z gry albo “odkryć” jakiś tajny projekt…, ale ja chce Episode 3!

Głosy o Left 4 Dead 2 zdają się być coraz przychylniejsze, właściwie to stykam się tylko z pozytywnymi ocenami i coraz bardziej korci mnie, żeby już teraz dołączyć do posiadaczy pełnej wersji gry. W końcu to aż 5 kampanii, w fajnych lokacjach. Cyrk, bagno, industrial, cmentarz? To pierwszorzędne miejsca na zombie apokalipsę, to coś co powinno być już w pierwszej części :/

Tymczasem… Valve zapodało kilka tapet, osobiście najbardziej ucieszyły mnie concept arty:

A no i jeszcze ta strona, na której możemy wrzucić dowolną twarz na zombiaka: gamestopl4d2.com

No i już pierwsze ciekawostki, easter egg’i i inne pojawiają się na necie. Czy ludzie nie mająco robić? Gra jest dopiero od kilku dni, a oni zamiast grać, przeszukują już pliki :O Na przykład taki Fallen Survivor Infected, czyli były ocalony, któremu się nie udało (teraz to on już nie jest ocalony), rodzaj zwykłego zombie zrobiony na potrzeby dwójki, który podobno w grze nie występuje:

2. Team Fortress 2

Hmm…….. kto śledzi oficjalny blog TF ten już wszystko wie Wysyp nowych mapek payload race, w związku konkursem na tf2maps.net, błogosławieństwo Valve dla treningowej mapki tr_walkway itd itp. Niczym was nie zaskoczę O kartkach świątecznych też już wiecie, bo było na headcrapie.

O to może zapodam coś starego, że aż świat (ale dobre):

PS. Tak wygląda intro niemieckiej wersji Left 4 Dead: filmik

Dzisiaj krótki wpis o tym jak męczyłem się ze “strasznym” korytarzem. Taki był temat mini konkursu na SourceSDK.pl w którym ostatecznie zająłem 2 miejsce. Wszystkie prace możecie zobaczyć tutaj.

Prawdę mówiąc nie wiedziałem za bardzo jak do tego podejść i od razu pogodziłem się z tym, że moja propozycja będzie dosyć standardowa
Trochę nie trafiłem z klimatem. Wyszło mi bardziej do konkursu na opuszczone niż straszne. Tak sobie myślę, że lepszy efekt dałby większy kontrast między światłem i cieniem. Większa dramaturgia, większy strach. Właściwie to i tak ciężko przestraszyć kogoś statycznym screenem.

Samą geometrię zrobiłem dosyć szybko, za to długo męczyłem się z korekcją koloru. Prawdę mówiąc to nie była wcale niezbędna, ale uparłem się, że będzie. Efekt miał dać wrażenie sennego koszmaru, lekko odrealnić lokację.
Jak widzicie na screenach było kilka wersji. W pewnym momencie (nie wiem dlaczego) coś się schrzaniło z HDR-em, przez co ostatecznie obraz lekko zmatowiał, hdr dodał by więcej kontrastu.

Największy fail zaliczyłem chyba na sam koniec, gdy robiłem końcowe screeny. Trochę się spieszyłem i robiąc jeden wjechałem w ścianę przez co zniknęły wszystkie propy :O

Screeny wszystkich wersji poniżej:

Najbardziej podoba mi się chyba wersja 1 (argh…) z zielonkawym oświetleniem.
Przy okazji eksperymentów, wyszedł mi fajny efekt porannego Słońca (wersja 3), przy użyciu func_illusionary

Screeny w porządku chronologicznym:

Zanim wrócę do Ratmana, wspomnę o jednej osobie:

Cave Johnson

Założyciel Aperture Science, podobno świetny szef, który rozumiał swoich pracowników i wierzył w naukę. Wzbogacił się na produkcji kabin prysznicowych dla armii Stanów Zjednoczonych. Potem poszło już z górki, jednak po drodze ciężko zachorował po tym jak okazało się, że zasłony do pryszniców miały w składzie trującą rtęć :O

Dlaczego o nim piszę? Bo przez dłuższy czas (przynajmniej od kiedy się pokazał o nim news w Internecie) myślałem, że to on jest Ratmanem. Teoria nie jest taka niedorzeczna mimo tego, że podobno Johnson zmarł w latach 70-tych. Podobno. Może dalej żyje właśnie w swoim laboratorium? Albo żył jeszcze przez jakiś czas. Tłumaczyło by to dobrą znajomość terenu i loginu do strony ApertureScience.com, o treści nomen omen “cjohnson” Oczywiście to niczego nie dowodzi, równie dobrze, a nawet bardziej prawdopodobne jest to, że to jeden z szeregu pracowników. Pewnie naukowiec, a może tylko woźny, albo ktoś z działu technicznego?

Z życia Szczura

Rat Man to sprytny gość, chociaż nie wiemy czy przeżył, to jednak pozostawił po sobie liczne ślady swojej obecności. Widać jak przystosował się do życia w specyficznym środowisku Aperture Laboratory. Pozostawione ślady świadczą o tym, że żywił się głównie: fasolą z puszki, mlekiem, oraz wodą z plastikowych baniaków. Do podgrzewania monotematycznych posiłków wykorzystywał przegrzewający się procesor komputera. Ciekawe czym go “napędzał”, benchmarkiem 3dMaxa, czy wewnętrzną aplikacją Aperture? Za wychodek mógł robić metalowy kubeł (widoczny w tle):

Najprawdopodobniej zdobył to wszystko z jakiegoś magazynu na terenie kompleksu, co jeszcze raz potwierdza jego dobre rozeznanie w terenie, bądź długi czas przybywania w tym miejscu.

No właśnie, Ratman jako pierwszy przetarł szlaki poza Komorami testowymi. Jednym z korytarzy, którym podróżował były kanały przesyłowe kostek. W jednym miejscu widzimy pękniętą rurę (do której zresztą się ładujemy). Jak on to rozbił, wygląda na solidną konstrukcje

Czy Ratman nadal żyję? Czy uciekł? Czy stanął w ogóle w szranki z GlaDOS, czy tylko się ukrywał? Ile czasu spędził w ośrodku? Jego wskazówki urywają się tuż przed tą dużą halą z wieloma działkami stawionymi na kilku piętrach. Czyżby tam miał zginąć? Ciała nie ma, może mu się jednak udało, albo znalazł inną drogę. Może w Portal 2 się czegoś dowiemy? Valve! I want Portal 2!

The Big Bad Jellyfish

Czyli wielka zła meduza. Jeszcze jedna tajemnicza postać Nieodłącznie wiążę ją z Ratmanem, chociaż nie ma żadnych przesłanek, że są jakoś połączeni. Jednak tak jak zapiski Szczura można znaleźć ją na ścianach Tzn, na pewno wiem o jednym miejscu. W jednym z pokoi tuż przed spotkaniem z GLaDOS:

Po lewej jest czysta tekstura, po prawej już zastosowana w grze. Widzicie ten mały żółty fragment po prawej? Ma on  ciąg dalszy:

W postaci “Miłej, małej meduzy” :O Nigdzie w grze nie widziałem tej drugiej. Została tylko w plikach jako nieużyta tekstura. No chyba, że jednak gdzieś jest a ja ją przeoczyłem (często mi się to zdarza), oświećcie mnie

Miło ze strony Valve, że pokazali meduzę z jej dobrej strony. Dobrze wiedzieć, że nie zawsze była zła :3

A może to jakiś symboliczny przekaz?… … …

]]> http://zwieracz.wordpress.com/2009/11/18/ratman-czesc-2/feed/ 16 zwieracz CaveJohnsonCropped puszki fasoli mleczko :3 prawie jak w domu kanciapa Ratmana w komorze 16 kuchenka W komorze 18 Po ucieczce od GLaDOS thebigbadjellyfish_wanted The Big Bad jellyfish nice little jellyfish http://zwieracz.wordpress.com/2009/11/16/ratman-czesc-1/ http://zwieracz.wordpress.com/2009/11/16/ratman-czesc-1/#comments Mon, 16 Nov 2009 09:40:45 +0000 zwieracz http://zwieracz.wordpress.com/?p=1585 ]]>

Nie roń łez, człowiek szczur tu jest!

Człowiek szczur (nie wiem dlaczego, gdy go wspominam, przed oczami pojawia mi się postać Człowieka Szynszyli) to bardzo tajemnicza postać, która przemierza bezkresne korytarze Aperture Science w poszukiwaniu bezbronnych i uciśnionych. Pomaga im pokonać przeciwności losu, wrogie lasery i kule energii.

Nie ma o niej nic powiedziane bezpośrednio, wszystkiego musimy się tylko domyślać. Na szczęście jest sporo śladów jego egzystencji. No właśnie jego czy jej?  Na razie musi pozostać tą nieznaną postacią.Prawdopodobnie jest to były pracownik Aperture Science, który jako jedyny, bądź jeden z nielicznych przeżył katastrofę w ośrodku (Valve kiedyś przebąknęło, że takich ocalałych, błąkających się może być więcej). Być może jest to droid, wykonujący testy w komorach (chociaż nie ma nawet pewności, że jakiekolwiek droidy istnieją, czy to tylko wymysł GLaDOS).

Na pewno przez bliżej nieokreślony czas Rat Man przebywał/a poza obserwacją GLaDOS. Musiał odkryć wyjście poza testowe komory. Możliwe, że bardzo dobrze znał cały kompleks od podszewki i bez problemu się po nim poruszał. Albo nadal porusza…

Komora 16

Pokonując kolejne etapy podczas gry, widać kolejne “obozowiska” Rat Mana. Pierwszy raz z takim pomieszczeniem spotykamy się w Komorze testowej nr 16. Tu po raz pierwszy pada słynne hasło: “The cake is a lie”:

Liczne skreślone kreski mogą oznaczać różne rzeczy. Czy są to spędzone w ośrodku dni? Tygodnie? Miesiące? A może to co innego? Ilość kostek? Na ścianie widać też jeden ze sposobów unieszkodliwienia wieżyczki oraz rysunek kuli energetycznej. Ale to dopiero wstep do tego co przecież można zobaczyć w następnej, 17 Komorze.

Komora 17

“The Vital Apparatus vent will deliver, oh it will WILL. The weighted companion cube DOES speak. Superstition, perceiving inanimate objects as alive, and hallucinations. I’m not hallucinating. You are. The companion cube would never desert me. Dessert. So long… Cake, ha ha Cake. A lie. The companion cube would never lie to me. NEVER.”

Po zapiskach Rat Mana łatwo można wywnioskować, że delikatnie mówiąc zbzikował. Obsesja na punkcie Companion Cube, którą tak jak każdy z nas musiał zabić… tzn. zniszczyć, jest nader widoczna. “Kostka mówi, żyje, nigdy mnie nie opuści, nigdy nie okłamie”. W komorze 17 cała ściana jest wypełniona zdjęciami, najprawdopodobniej personelu laboratorium, których twarze zasłonięte są zdjęciami Kostki. Zastanawia mnie skąd zdjęcia kostki? Czy pochodziły ze wcześniejszego okresu, czy Rat Man robił je sam (na co wskazuje tło zdjęć, którym są komory testowe). Ale skąd wziął aparat? Czy może wydobył je z nagrań kamer nadzoru?

Na ścianie wisi też kalendarz z 1983 roku, pozostawiony na Wrzesniu. Widać, że to kalendarz firmowy, tytuł brzmi: “The Girls of Aperture Science”.

Co chyba najważniejsze, na dole widnieje słynne: login i hasło, które działają na stronie aperturescience.com.

“You said to take care of it. How can I you wouldn’t let me. I should disregard your advice. Leave me alone! STOP WATCHING. Though earth and man are gone, I thought the cube would last forever. I WAS WRONG.”

Widać tu żal do GLaDOS, która najpierw kazała opiekować się Kostką, a później kazała ją zniszczyć. Widać, że tekst był pisany pod wpływem emocji, nierówny, w najważniejszych miejscach pisany dużymi literami. Rat man był/a wewnętrznie rozdarty/a, po stracie jedynej bliskiej w tym ośrodku rzeczy, jaką była Kostka. Rozumiem go/ją

Zdjęcia niczym pocztówki z wakacji, świetnie oddają więź między Szczurem a Kostką.

“Because I could not stop for Death, he kindly stopped for me The cube had food and maybe ammo and immortality”

“Not in cruelty, Not in wrath, The REAPER came today; An ANGEL visited this gray path, And took the cube away”

Tu uwierzę na słowo CombineOverWikii, że jest to parodia słów padających w utworach Emily Dickinson i Henry’ego Longfellowa. Mamy też słowo “Why?” napisane aż 18 razy.

Sądząc po ostatnim rysunku i sytatach, Rat Man wierzy, że Kostka trafiła do nieba i ma się ostatecznie dobrze

Najciekawsze, dla takie wzrokowca jak ja, jest chyba wielkie zdjęcie pokazujące grupkę osób w pokoju. Rodzina? Czyja? Twarze znów zakryte kostkami. Zdjęcie wygląda na stare. Kilka rzeczy, w tym np, telewizor wskazują, że pochodzi przynajmniej z lat 60/70? Czy zdjęcie jest prawdziwe i przedstawia rodzinę któregoś z pracowników Valve? Czy kogoś nie związanego z firmą? A może zostało stworzone od zera na potrzeby gry? Chyba nigdy się nie dowiemy

***

To może na dzisiaj wystarczy. Dalszy ciąg w środę, a w nim trochę o zwyczajnym, codziennym życiu Rat Mana pośród testowych komór, a także 2 inne nie mniej tajemnicze postacie

Co przedstawia pokaz slajdów prezentowany (w zawrotnym tempie) przez GLaDOS podczas finałowego spotkania? Pewnie się tym zbytnio nie zamęczaliście, bo w sumie nie ma to większego znaczenia, ale są tam pokazane ciekawe i niepokojące obrazy Wiemy, że mrugają tam dziwne rzeczy, że niby jest przepis na ciasto, że jest symbol Black Mesy. A co dokładnie tam się znajduje? Odbiło mi i postanowiłem sprawdzić. Poniżej prezentuje wszystkie 143 obrazki jakie pojawiają się na ekranach. O dziwo nie ma tu planów Borealis, które wydawało mi się, że w tym gąszczu były.

Zdjęcia tworzą dosyć pokaźne sety, w których poszczególne obrazki często różnią się drobnymi szczegółami. W większości są to wizje abstrakcyjne, niektóre jednak przedstawiają całkiem zwyczajne przedmioty. Głównym motywem są jednak: ciasta i narzędzia :O

Żeby nie męczyć się wrzucaniem tylu plików na serwer, połączyłem je w większe “płachty” wg nazw plików, bądź tematycznie

1. “Ciasto i przyrządy” – niczym tytuł jakiegoś artystycznego cyklu, przedstawia takie dziwne zestawienie przedmiotów:

Ciasto i talerz są zawsze, zmienia się reszta. Są tu nawiązania do kolejnych zdjęć.

Zastanawia mnie czy wszystkie zdjęcia zostały wykonane specjalnie na potrzeby gry, czy też użyto już gotowych.

2. “Confused cake”, czyli zakłopotane ciasto. Tak jak poprzednio, jest to oryginalna nazwa plików z tymi zdjęciami:

Znowu talerz, ale zawartość już różna.

3. Ciasto “The Cake” Czarny las:

Czyli nasza niedoszła nagroda. Niczym relacja z jednoosobowej imprezy urodzinowej.

4. Inne ciasta (ale te gorsze, to prawdziwe jest przecież tylko jedno…):

Nawet w kształcie szczura… Rat Man?

5. Zwierzęta (a były takie):

Jest krówka, konik, kaczka, koza…. :3

6. Gąbka i przyrządy (ktos miał mocno nasrane):

Pan Gąbka?

7. Science (różne rysunki urządzeń, itp.):

8. Znaki (no nie wszystkie, po prostu taki przedrostek miały te pliki):

“Nie chodzić tyłem”

9. Różne techniczne:

Po lewej, na dole – skrzypce i nóż; oraz przedmioty z pierwszych setów.

10. Inne:

To pierwsze to chyba z jakiegoś filmu? Było zatytułowane War Workers. Mamy też rysunek serca, wizerunek Euklidesa, czy przewróconą szopę.

11. No i chyba najważniejszy:

Jak widać rozpiętość tematyczna jest spora, a zdjęcia lekko zdeformowane filtrem, przez co czasem trudno je odczytać. Nie wiem czy wszystkie obrazki są wykorzystane podczas gry. Czy są wyświetlane losowo, czy w określonym porządku. Może jest w tym ukryty jakiś tajny przekaz? Czy to tylko zbiór niezwiązanych ze sobą zdjęć? Czy na tej podstawie GLaDOS generuje swoje “mysli”? A  czy wy jadacie ciasto młotkiem?

Właściwie, mogłbym zatytuować ten wpis: “Komentarz zwieracza do bieżących wydarzeń.”

Od czego by tu zacząć…

…może od nowego Chrania? Tym razem Qam jedzie równo po L4D 2, polecam – Chranie s02e01

1. Valve dodało do Left 4 Dead nowy tryb. To kolejny krok, który ma nas utwierdzić w fakcie, że nie pozostawią tego tytułu i będą go wspierać. Problem w tym, że nie wnosi on (ten tryb) niczego nowego. Jedynie trochę pomaga gdy mamy własną ekipę znajomych i chcemy się zmierzyć z inną wypróbowaną grupą. Już nie trzeba się dzielić w 8-osobowym lobby, od razu łączymy się ze zgóry ustalonym składem.

2. Borealis dalej się rozwija i ciągle powstają nowe artykuły. Tak więc jeśli jeszcze nie wiecie kim jest Laszlo, lub co to właściwie te Synthy, to zaglądać i czytać ;P

Ostatnio też wspólnymi siłami społecznego kolektywu fanów HL (omg), ustaliliśmy jak po polsku nazywać “region znany wcześniej jako Outlands”. Co to robi, gdzie można znaleźć i dlaczego jest tak, a nie inaczej przeczytacie oczywiście w stosownym artykule na Borelce – Peryferie.

3. Wracając jeszcze do L4D. Ostatnio znów zacząłem sobie w nie “pogrywać”. Dołączając się do losowych gier, dwa razy wpakowałem się na jakieś serwery gdzie oprócz standardowej ilości graczy było też masę botów. Innym razem było normalnie aż 16 graczy :O Wyobrażacie sobie 4 Zoey, 4 Louisów, 3 Smokerów atakujących na raz? Pewnie to już znacie, po prostu ja zawsze jestem zacofany w sprawach modyfikacji do gier multi Oprócz tego, że bardziej laguje, to jest całkiem ciekawie, prawdziwa apokalipsa, gdzie w kolejce do ciebie czekają 3 Huntery, rzyga na ciebie boomer, a stado smokerów przyklaskuje całej akcji. Jakby co mam 2 takie serwery w ulubionych, więc mogę podać adresy zainteresowanym.

To jest też taki mój sposób na L4D2… żeby go nie kupować. Nie zrozumcie mnie źle, gra jest bardzo fajna, ale to praktycznie to samo co jedynka. Nie grałem w pierwszą część kilka miesięcy, prawie w ogóle nie grałem w Survival (mam tylko 1 brązowy medal) i w prawie żadne custom kampanie. Dzięki temu odpalając teraz starego Lefta mam teraz wrażenia jak po zupełnie nowej grze (tzn jakbym grał w dwójkę), z tym, że w przeciwieństwie do nowych graczy, coś tam potrafię zdziałać

***

Ktoś na headcrabie zarzucił taki art podsumowujący nową część “Zostawionych na śmierć”:

4. Internetowa społeczność powiązana z grami Zaworu cały czas się powiększa. Teraz, żeby przelecieć przez wszystkie ważniejsze adresy, wstaję wcześnie rano i akurat na obiad, koło 17 jestem już obeznany z nowościami

Ostatnio na przykład panuje jakaś moda na blogi,  Tracha np, który zdaje się pożera coraz większy kawałek Inernetu, zaatakował z kolejnej flanki, tym razem właśnie blaaagiem (ciekawe jak długo wytrzyma…)

Anplagd, zwany też jako Anplagd (nie czytaj Unplugged), zaczął uzewnętrzniać swoje opinie na temat gier Na swojej nowej stronie o swojsko brzmiącej nazwie dzojpad.pl (czytaj dżojpad peel) umieszcza krótkie i zwięzłe recenzje, zawsze okraszone ciekawym materialem wideo. Czy spodoba wam się taka konwencja bloga o grach? Sprawdźcie sami, (najnowszy wpis jest oL4D2) – dzojpad.pl.

5. Na koniec coś naprawdę fajnego Obczajcie to:

wysłane przez mniej lub bardziej anonimowych fanów TF2

Siem wzruszyłem…

PS. A tego Tanka (którego widzicie na początku) pokonaliśmy. Z dwoma zgonami, niezliczoną ilością obaleń i postrzeleń i podpaleń samych siebie, ale zdechł pies